Wielka ksiega Tao − Lao-tsy 《道德經》 老子

XX Przestańcie się uczyć

Przestańcie się uczyć,
a nie będziecie mieć zmartwień.
Czym się różni aplauz od gwizdów pogardy,
a czym dobro jest inne od zła?
Czy muszę się bać
tego, czego się wszyscy boją?
Takich pytań mógłbym jeszcze zadać wiele.
Wszyscy się cieszą, jak na pieczeniu barana
albo wiosennej majówce.
Tylko ja siedzę cicho w kącie
i nie daję znać o sobie,
jak niemowlę, co się jeszcze nie uśmiecha.
Umęczony, nie mam dokąd wrócić.
Wszyscy mają w bród wszystkiego,
tylko mnie na nic nigdy nie starcza.
Jestem głupi
i o niczym nie wiem.
Wszyscy błyszczą,
tylko ja jestem ciemny.
Wszyscy pałają zapałem,
tylko ja jestem markotny.
Obojętny na wszystko jak ocean,
wieczny pędziwiatr.
Każdy ma jakieś możliwości,
tylko ja nic nie potrafię.
Tylko ja jestem inny,
bo mnie żywi matka-natura.

bar.png, 541B

Pozostałe rozdziały

I Czego by o Nim nie mówić
III Jeśli się nie będzie ludzi wybitnych
IX Co za dużo, to nie zdrowo
XVII Doskonały władca
XX Przestańcie się uczyć
LXXXI Słowa wiarygodne nie są piękne
Wszystkie rozdziały

Copyrights for the Polish translation by: Jarosław Zawadzki ::  Tłumaczenia: chiński-polski